De zonsopgang boven de daken van de bruisende stad was het eerste wat Josefine opmerkte toen ze zachtjes wakker werd. Goudkleurig licht stroomde door het raam van haar kleine hotel en schilderde kleurrijke patronen op de muren. Ze rekte zich langzaam uit; het gevoel van vrijheid en avontuur dat ze sinds haar vertrek uit Duitsland had ervaren, vulde haar hart met vreugde. Tanger. Een plek die zelfs in haar wildste dromen niet was voorgekomen, laat staan in haar reisplannen na de bittere teleurstelling die ze onlangs had meegemaakt. Ze had er niet veel van verwacht – alleen een ontsnapping, een beetje zon en hopelijk lekker eten. Maar hier was ze dan, omringd door de bedwelmende geur van kruiden en het gekrijs van meeuwen die boven de straten cirkelden. Josefine stond op het punt haar eerste slokjes thee te nemen toen ze hem zag. Thomas. Hij stond aan een klein tafeltje in de hoek van het café dat ze voor het ontbijt had uitgekozen, en zijn glimlach was zo stralend als de ochtendzon. Hij had donker, licht warrig haar dat nonchalant over zijn voorhoofd viel, en een arrogante elegantie die zowel aantrekkelijk als afstandelijk was. Toen hij naar haar keek, voelde ze direct oogcontact, alsof hij een magneet was en zij de metalen bal die naar hem toegetrokken werd.