In één klap miljardair worden had haar gelukkig moeten maken. In plaats daarvan werd ze een doelwit. De zorg voor anderen was wat Dawn op de been hield. Ze had fouten gemaakt, grote fouten waardoor ze haar familie was kwijtgeraakt. Iets terugdoen gaf haar het gevoel dat ze iets goeds deed. Ze had nooit verwacht in het testament van haar patiënt te worden genoemd. Vooral niet toen ze ontdekte dat de lieve man met wie ze al haar geheimen had gedeeld er zelf ook een paar had. Zoals het feit dat hij miljardair was en zijn bedrijf, landgoed en miljarden aan haar naliet in plaats van aan zijn enige zoon. Gage probeerde zijn stervende cliënt de veranderingen in zijn testament uit het hoofd te praten. Alles nalaten aan de mooie verpleegster met haar rondingen, die hij nauwelijks kende, in plaats van aan zijn gevaarlijke, heethoofdige zoon, zou die zoon ongetwijfeld laten doordraaien. Gage wilde Dawn beschermen, maar hij wist dat zijn cliënt wilsbekwaam was en moest erop vertrouwen dat hij een goede reden had om zijn zoon te onterven. Dawns leven staat op zijn kop wanneer ze tot erfgenaam wordt benoemd. Ze wordt in de gaten gehouden. Ze wordt gevolgd. Ze wordt gestalkt. Ze heeft niet om dit leven gevraagd, of om het geld. Iedereen wil een deel van haar. Behalve de enige man die ze wou dat ze nooit had ontmoet. Gage.