Hard. Ritmisch. Onvermijdelijk. Ze hield van ritme. Niet van kussen, niet van woorden — van stoten. Haar handen op mijn heupen, haar adem in mijn oor. "Sneller," fluisterde ze. Ik gehoorzaamde. Het bed kraakte, haar nagels groeven in mijn rug. Elke beweging was een bevel. Elke stoot bracht haar dichter bij de afgrond. Ze schreeuwde zonder schaamte, en ik ging dieper dan ooit. 50 verhalen die beuken, bonzen en branden. Voor lezers die houden van ritme, intensiteit en pure lichamelijkheid. Geen omwegen. Geen rem. Alleen… stoten. Stoten is rauw, heet en verslavend.