Tο ημερολόγιο της κρίσης (Σεπτέμβριος 2008-Οκτώβριος 2011) είναι ο γύρος του κόσμου της κρίσης μέσα σε τρία χρόνια. Eίναι το ημερολόγιο του ταξιδιού. Ο γύρος του κόσμου της κρίσης μέσα σε τρία χρόνια. Δεν είναι μια θεωρητική ανάλυση. Δεν έχει τέτοια φιλοδοξία. Είναι μια αφήγηση. Το οδοιπορικό ενός ρεπόρτερ στον γαλαξία της κρίσης, σε αναζήτηση νοήματος. Το καταγράφω εδώ για δύο λόγους. Πρώτα, από μια προσωπική ανάγκη. Για να δοκιμάσω να ενώσω με μικρές γραμμές τις άπειρες κουκκίδες που απλώνονται σε χαοτικά σχήματα εμπρός μου και να προσπαθήσω να τους δώσω μια κάποια μορφή, μια αναγνωρίσιμη εικόνα. Κι έπειτα, με την ελπίδα ότι αυτό μπορεί να είναι χρήσιμο ή τουλάχιστον παρηγορητικό και για άλλους ανθρώπους, που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν, όπως κι εγώ, από τις μονές του ιδιωτικού του βίου ο καθένας, την ίδια διαδρομή από το αρχικό ξάφνιασμα, την αγωνία, τις απορίες, τις διαψεύσεις και τη σύγχυση, προς την αναζήτηση μιας εξήγησης σε όλα αυτά. Και μιας πρόβλεψης για το μέλλον. (από τον πρόλογο του βιβλίου) Tο ημερολόγιο της κρίσης (Σεπτέμβριος 2008-Οκτώβριος 2011) είναι ο γύρος του κόσμου της κρίσης μέσα σε τρία χρόνια. Eίναι το ημερολόγιο του ταξιδιού. Ο γύρος του κόσμου της κρίσης μέσα σε τρία χρόνια. Δεν είναι μια θεωρητική ανάλυση. Δεν έχει τέτοια φιλοδοξία. Είναι μια αφήγηση. Το οδοιπορικό ενός ρεπόρτερ στον γαλαξία της κρίσης, σε αναζήτηση νοήματος. Το καταγράφω εδώ για δύο λόγους. Πρώτα, από μια προσωπική ανάγκη. Για να δοκιμάσω να ενώσω με μικρές γραμμές τις άπειρες κουκκίδες που απλώνονται σε χαοτικά σχήματα εμπρός μου και να προσπαθήσω να τους δώσω μια κάποια μορφή, μια αναγνωρίσιμη εικόνα. Κι έπειτα, με την ελπίδα ότι αυτό μπορεί να είναι χρήσιμο ή τουλάχιστον παρηγορητικό και για άλλους ανθρώπους, που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν, όπως κι εγώ, από τις μονές του ιδιωτικού του βίου ο καθένας, την ίδια διαδρομή από το αρχικό ξάφνιασμα, την αγωνία, τις απορίες, τις διαψεύσεις και τη σύγχυση, προς την αναζήτηση μιας εξήγησης σε όλα αυτά. Και μιας πρόβλεψης για το μέλλον. (από τον πρόλογο του βιβλίου)